Πέμπτη 5 Ιουλίου 2012

Κι έζησαν αυτοί καλά, εμείς όμως καλύτερα

Ως νέα γυναίκα μόνη (που όμως δεν ψάχνει γιατί της αρέσει να τη βρίσκουν), αναγκάζομαι να ζω κατά καιρούς τη μάστιγα της σύγχρονης ελεύθερης γυναίκας που δεν είναι άλλη από το πρώτο ραντεβού

Αν και δε μου αρέσει αυτή η οδυνηρή διαδικασία και την αποφεύγω επιμελώς, τις προάλλες δέχτηκα να ξαναδώ κάποιον γιατί ήταν αυτό που εσφαλμένα πίστευα ότι θα μου άρεζε: ένας εξαιρετικά καλοσυνάτος άνθρωπος σε σημείο αηδίας.

Από το πρώτο μισάωρο άρχισα να νιώθω άσχημα. Ειλικρινά. Καθώς άκουγα αυτό το πλάσμα να έχει πάντα ένα καλό λόγο για όλη τη σαπίλα που μας περιβάλλει, ένιωσα άσχημα. Σε μια φάση σκέφτηκα από μέσα μου πως είναι σαν να πίνει ποτό η Cruella deVil με το Δαλάι Λάμα αλλά κρατήθηκα να μη γελάσω μπροστά του έτσι στο άκυρο. Σε μια άλλη φάση σκέφτηκα μια υποτιθέμενη σκηνή με εμένα να σκύβω και να του ψιθυρίζω στο αυτί "φύγε τώρα, τρέξε να σωθείς" και πάλι μου ήρθε να γελάσω.

Δε θέλει πολύ, αναγνώστη μου, για να καταλάβεις την τραγικότητα της κατάστασης. Από τη μία πλευρά ένας άνδρας αυθεντικά καλός, χωρίς καραγκιοζιλίκια, να μου μιλάει σοβαρά και να με κοιτάζει ειλικρινέστατα στα μάτια κι από την άλλη εγώ να προσπαθώ να μη γελάσω με τα μικρά χαζά αστειάκια που έφτιαχνα στο μυαλό μου.

Και κάπου εκεί κατάλαβα πως τόση αγαθοσύνη δε μου ταιριάζει. Ένας άνθρωπος με διάχυτη καλοπροαίρετη οπτική των πραγμάτων με κάνει να νιώθω έξω από τα νερά μου. Προτιμώ να γίνεται κακός όταν πρόκειται για σαπίλα και όχι να μου δικαιολογεί τα πάντα σαν τη μητέρα Τερέζα.

Κι εδώ περνάω στο επόμενο πρόβλημα που ήταν η έλλειψη χιούμορ. Διότι δεν ξέρω αν τα μαθες αναγνώστη αλλά ο καλόκαρδος γίγαντας δεν παίζει να έχει χιούμορ. Τουλάχιστον έτσι καυστικό όπως το θέλουμε εμείς. Φυσικά και βαρέθηκα πολύ γρήγορα. Φυσικά και δεν υπήρχε χημεία μεταξύ μας. Λάθος. Εγώ δεν είχα χημεία μαζί του γιατί αυτός τα περνούσε τέλεια. Ήθελα να τον σφαλιαρίσω τη στιγμή που μου έλεγε ότι είχε καιρό να χαμογελάσει τόσο πολύ, μόνο και μόνο για να γυρίσει και το άλλο μάγουλο.

Κι εκεί που πίστευα ότι δεν μπορεί να πάει πιο στραβά, τον τσάκωσα να λέει για κάπου που ήθελε να με πάει το μήνα Οκτώβριο. Θα μπορούσα να αντιδράσω καυστικά και ρεαλιστικά αλλά δεν το έκανα, παρ' όλο που το πρόσωπο μου έσταζε απόγνωση. Όταν ένας άνθρωπος σε κοιτάζει ευθέως στα μάτια, έτοιμος να τον τσαλαπατήσεις, πραγματικά δεν το κάνεις.

Με ψέκαζε με καλοσύνη μέχρι την τελευταία στιγμή και λίγο πριν τον μισήσω ολοκληρωτικά, η βραδιά έκλεισε με μένα να νυστάζω, ενώ όλοι ξέρουμε πως όταν διασκεδάζω, δε νυστάζω ποτέ.

Την επόμενη μέρα επιβεβαίωσα κάτι που ήδη ήξερα. Δεν ταιριάζω με τον τέλειο, καλό και βαρετό πρίγκιπα του παραμυθιού. Ταιριάζω με τον πονηρούλη ελαττωματικό κολλητό του πρίγκιπα που τον βάζουν στα παραμύθια για να λέει αστεία και να κάνει καμιά χαζομάρα να γελάμε. Με αυτόν που στο τέλος δεν καταλήγει με καμιά πριγκίπισσα. Αλλά με μένα.

Σάββατο 30 Ιουνίου 2012

Φεύγω, έρχομαι, φεύγω

Μόνο κανα δυο απορίες έχω γι' αυτό το καλοκαίρι.

Το μπυροκοίλι πώς φεύγει?

Μήπως να το κρατήσω γιατί θεωρείται σέξι και στις γυναίκες?  Ή όχι ακριβώς?

Τετάρτη 13 Ιουνίου 2012

Οι 10 χειρότεροι τύποι ανδρών

Απ' όλα μου τα χαρίσματα, το πιο κουραστικό είναι αυτό της αιώνιας σωστής κρίσης. Πραγματικά, είναι κατάρα να έχεις πάντα δίκιο και να ακούς συνέχεια από τους γύρω σου παπαριές. Παρ' όλα αυτά, η ευθύνη με βαραίνει και με αναγκάζει να μοιράζομαι τους καρπούς αυτού του χαρίσματος κατά καιρούς. Ήρθε λοιπόν η ώρα να αποκαλύψω όλη την αλήθεια σχετικά με τις χειρότερες κατηγορίες ανδρών.

Ξεκινάω αντίστροφα για κλιμακωτή ένταση:

10) Ο φραγκάτος: Τον βάζω τελευταίο γιατί έχει πολλά κωμικά στοιχεία στην προσπάθεια του να επιδείξει τα ακριβά του γούστα. Αν μη τι άλλο, γίνεται διασκεδαστικός. Κι ας πούμε ότι εκτιμώ τους διασκεδαστικούς άνδρες. Με μια πιο διαπεραστική ματιά είναι ένας γιδοβοσκός σε συσκευασία κουστουμιού. Καταβάθος είναι ένας πονεμένος άνθρωπος που σε κάποια φάση της ζωής του έκλαψε πικρά. Όταν έμαθε ότι δεν υπάρχουν πλέον σκλαβοπάζαρα.

9) Ο γιατρός/δικηγόρος/κ.τ.λ.: Είναι ο τύπος που έχει υπερεκτιμήσει τον εαυτό του μόνο και μόνο επειδή, όταν ήταν δεκαοχτώ χρονών, ο κώλος του έβγαλε σπυριά από το διάβασμα. Μπράβο του για τότε δε λέω, μόνο που υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι: σήμερα -μια αιωνιότητα μετά- δεν το έχει ξεπεράσει ακόμα. Πιστεύει ότι πέρα από ένα χαρτί που πήρε στα 23 του, δεν έχει να αποδείξει τίποτα άλλο. Κι εκεί αρχίζει η κατρακύλα. Στα 30, οι περισσότεροι απ' αυτούς βγάζουν εφηβικά απωθημένα και ασχολούνται με τόσες μαλακίες που καταλήγουν πιο ντουβάρια και απ' τα ντουβάρια. Ερωτικά ψάχνουν το τέλειο, άσχετα αν στο τέλος παντρεύονται με μαθηματική ακρίβεια το μεγαλύτερο τσόλι της γειτονιάς και όλοι εμείς γελάμε με την καρδιά μας.

8) Ο μπέμπης: Ο μπέμπης είναι ανάγωγος. Ο μπέμπης είναι ανώριμος. Ο μπέμπης είναι εξαντλητικός. Ο μπέμπης είναι attention whore. Ο μπέμπης είναι ζηλιάρης, πεισματάρης, κτητικός. Ο μπέμπης είναι ανίκανος, ανεύθυνος, πιεστικός. Ο μπέμπης θέλει άλλαγμα.

7) Ο λέων: Γιατί πολύ απλά ο άνδρας αυτού του ζωδίου συνδυάζει κατά κάποιον τρόπο τα προηγούμενα τρία. Είναι επιδειξίας χωρίς να είναι φραγκάτος, έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του χωρίς να είναι γιατρός και είναι πιο μπέμπης κι απ' τον μπέμπη. Αυτά. Και μόλις μου ήρθε μια αναγούλα στο μυαλό.

6) Ο νάρκισσος: Αυτός ο τύπος έχει πολλά προβλήματα και με κάθε ειλικρίνεια δεν έχει να σου προσφέρει τίποτα. Θα μπορούσε να ήταν έξυπνος, θα μπορούσε να είχε κάτι να μας πει, θα μπορούσε να ήταν καλός στο σεξ, ΑΝ δεν περιστρέφονταν όλα γύρω από την εικόνα του. Καταβάθος υποφέρει γιατί διάλεξε το δρόμο της ματαιοδοξίας, κάτι που τον αναγκάζει να κινείται μεταξύ ανασφάλειας και αυτοεπιβεβαίωσης. Κουραστικό δρομολόγιο. Και θλιβερό για μένα να βλέπω έναν άδειο τενεκέ να πηγαινοέρχεται. 

5) Ο σαλιάρης: Δεν τον αποκαλώ γυναικά γιατί μέσα στο υπέροχα ταξινομημένο μυαλό μου, δεν υπάρχει άνδρας που να μην είναι γυναικάς. Απλά, κάποιους τους παίρνει να το εκδηλώσουν και κάποιους όχι. Ο σαλιάρης, λοιπόν, είναι ιδιαίτερη κατηγορία γιατί διαφέρει ως προς τον γλοιώδη τρόπο προσέγγισης. Πουλάει και την ψυχή του για λίγο σάλιο παραπάνω. Η ύπαρξη του σαλιάρη είναι τραγική γιατί παρ' όλη την κολλώδη ουσία που ρίχνει, στο κρεβάτι τελικά βαράει μύγες. Ο Μr. Bean του ερωτικού παιχνιδιού αποτελεί την πιο σάπια εξέλιξη της ανδρικής λαιμαργίας.

4) Ο διορατικός γαμπρός: Είναι αυτός που έπαθε την κρίση των 30 και είχες την ατυχία να βρεθείς μπροστά του. Ατυχία γιατί όλες οι κινήσεις του είναι προϊόν πανικού και απελπισίας. Κάτι που σίγουρα δεν ονειρευόσουν από μικρή. Λίγα πατήματα να του δώσεις ότι στο παστίτσιο πλησιάζεις τη μαμά του και την έχεις κάτσει. Θα βάλει μπρος το σχέδιο τυλίγματος, το οποίο είναι εξίσου ύπουλο με το γυναικείο. Αλλαγή σώβρακου καθημερινά, ρεψίματα και λοιπά αέρια κομμένα μαχαίρι, ανησυχητική προθυμία να βοηθήσει στις δουλειές, αφύσικη άρνηση ποδοσφαίρου κ.τ.λ. Φυσικά όλα αυτά μετά την κουλούρα τα ξεχνάς. Το χειρότερο όμως είναι ότι αργά ή γρήγορα θα μετανιώσει για τις βιαστικές του κινήσεις και θα σου κάνει τη ζωή κόλαση. Πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει τώρα εσύ να τρέχεις για διαζύγια, μόνο και μόνο επειδή ένα αναίσθητο σκατορομπότ σε κάποια φάση γύρω στα 30 πανικοβλήθηκε.

3) Ο ξερόλας: Ο γνωστός φιλοσοφημένος παπατζής. Ο τύπος που γκρινιάζει ότι δε βρίσκει μια γυναίκα αντάξια του, ικανή να απαντήσει στις μπαρούφες που λέει. Στην πραγματικότητα όμως, κάθε φορά που συναντάει μια τέτοια γυναίκα, την αντιπαθεί γιατί του αποδεικνύει πόσο βλάκας είναι. Καταλήγει με καθυστέρημένες για να ξαναγκρινιάξει ότι δε βρίσκει έξυπνες γυναίκες και πάει λέγοντας. Ο ξερόλας αρέσκεται να τη βγάζει δίπλα στα σκατά γιατί μπροστά τους νιώθει καθαρός. Το να σχηματίσεις μία οποιαδήποτε ιδέα για τον εαυτό σου, ονομάζεται αυτογνωσία. Αν όμως σχηματίσεις την ιδέα ότι είσαι έξυπνος και ψαγμένος, ξεφεύγεις από τα όρια της αυτογνωσίας και πας -ναι καλά το κατάλαβες- στα όρια της μαλακίας. Αντιαισθητικός, αντιερωτικός και αντισεξουαλικός από κάθε άποψη. Όλα τα αντί- για την πάρτη σου ξερόλα, μιας και σε γουστάρω όπως η μύγα το σκατό.

2) Ο Mr. Perfect: Αισθάνεσαι ότι βρήκες τον ιδανικό άνδρα που είναι άψογος σε όλα του, συμπεριφέρεται υπέροχα, σου κάνει όλα τα χατήρια, σε λατρεύει σαν θεά, σε χαζεύει όλο το βράδυ που κοιμάσαι, σου φέρνει πρωινό στο κρεβάτι, σου κάνει ταϊλανδέζικο μασάζ στα πόδια και γενικότερα δεν έχεις να του καταλογίσεις κανένα ψεγάδι? ΩΡΑΙΑ ΛΟΙΠΟΝ. Μάζεψ'τα και φύγε όσο είναι καιρός γιατί αυτός ο ανώμαλος ψυχάκιας με την πρώτη ευκαιρία θα σου -κατάλαβες- ό,τι έχεις και δεν έχεις.

1) Αυτός που σκέφτεται σαν γυναίκα: Μετά από επισταμένη έρευνα και προσωπική εμπλοκή στο ζήτημα, είμαι πρόθυμη να βάλω και το χέρι μου στη φωτιά ότι αυτό το είδος είναι το χειρότερο που κυκλοφορεί. Πάρε γυναικεία πονηριά, μαλαγανιά, πανουργία, καπατσοσύνη, κατεργαριά, πουτανιά και δωσ' την σε έναν τύπο με τσουτσούνι. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο.

Τρίτη 22 Μαΐου 2012

Έρχεται το καλοκαίρι

 και παραξενεύω: 

1) Το προηγούμενο Σάββατο, που γύρισα στις 6 το πρωί, συνάντησα στην είσοδο της πολυκατοικίας ένα μεγάλο μαύρο ζουζούνι εν μέσω της βραδινής ΤΟΥ εξόδου. Μέχρι κι εγώ γύρισα σπίτι και αυτό ακόμα να μαζευτεί. Πράγμα που σημαίνει ότι αυτό το σίχαμα διασκέδαζε πιο πολύ κι από μένα. Σκέφτηκα πως ίσως να του έκανα καλή εντύπωση και να ήθελε να με ξαναδεί. Μπήκα σπίτι και υπολόγισα σε πόση ώρα θα έφτανε στο διαμέρισμα μου, αν ανέβαινε τρέχοντας από τις σκάλες χωρίς να συναντήσει δυσκολίες και εμπόδια στο δρόμο του. Έκανα ένα τσιγάρο και το περίμενα να εμφανιστεί κάτω από την πόρτα. Δεν ήρθε και αποφάσισα να κοιμηθώ.

Και ερωτώ με τη σεμνή γοητεία που με διακατέχει: αν ήταν χειμώνας, θα ζούσα τέτοιες στρεσογόνες στιγμούλες?

Υποφέρω, αναγνώστη μου, θέλω να το καταλάβεις. Λιγότερο θα παγώσει το αίμα μου αν έρθει να με χαιδέψει, καθώς κοιμάμαι, μια πολική αρκούδα.

2) Έπειτα, άκουσα και αυτό από μια φίλη: 

- Ψήνεσαι να πάμε τον Αύγουστο κάμπινγκ?

Δώδεκα χρόνια φιλίας, κυρίες και κύριοι, και δεν έφτασαν για να καταλάβει επιτέλους ότι δε μου αρέσει το ΚΑΜΠΙΝΓΚ.

Βάλε με σε ιγκλού. Βάλε με σε φωλιά από τουβλάκια πλεϊμομπίλ. Δεν έχω πρόβλημα. Αλλά, σε σκηνή? Για μέρες κιόλας? Αυτό δεν είναι διακοπές, λουλούδι μου. Αυτό είναι καλή προσπάθεια να σε μισήσω.

Ειλικρινά τώρα, ποιος σκέφτηκε την ιδέα της σκηνής? Από τους Ινδιάνους δεν ξεκίνησε αυτή η τρέλα?  Ναι, φίλε μου, αλλά έχεις δει ποτέ σκηνές Ινδιάνων? Έχουν καμία σχέση με το μισό μέτρο ύφασμα που αποκαλούμε εμείς σκηνή? Το καταλαβαίνεις ότι το να κοιμηθείς πέντε μέρες πάνω στο χώμα, να πιαστείς, να σέρνεσαι σαν το σκουλήκι, να ξυπνάς κάθε μέρα στις έξι από τη ζέστη και να μου λες ότι γουστάρεις κιόλας, δεν είναι φυσιολογικό? Όσο μποέμ τύπος και να είσαι. Έπειτα, θέλω ένα μπάνιο που να το χρησιμοποιώ εγώ και τα προσφιλή μου πρόσωπα ΜΟΝΟ. Είμαι παράλογη που δε θέλω να μοιράζομαι κάποια πράγματα με τον κάθε λιγδιάρη? Θέλω να κάνω το μπάνιο μου σαν άνθρωπος χωρίς να κολλήσω βλέννα, μετά να βάλω ενυδατική με την ησυχία μου, να χτενιστώ όρθια κάνοντας βολτίτσες πέρα δώθε, να ξαπλώσω στο μαλακό στρώμα και να με πάρει ο ύπνος κάτω από τη δροσιά που προσφέρει η ΣΤΕΓΗ. Ζητάω πολλά? Αν πιστεύεις ότι ζητάω πολλά, κλείσε το ίντερνετ και άναψε το δαυλό να φτάσεις πίσω στη σπηλιά. Σαν πολύ να έκατσες στον πολιτισμό.

Και τώρα που είπα στέγη. ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΠΟΥ ΝΟΙΚΙΑΖΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΕΓΗ. Ρε φίλε, πριν σκεφτεί το σαπιοκέφαλο σου τιμούλα, έκανες καμιά βόλτα μέσα στο παράπηγμα που νοικιάζεις για να το δεις? Το καθάρισες, βρε κτήνος, που μου ζητάς και λεφτά? Κανονικά θα έπρεπε εσύ να με πληρώσεις για να μπω εκεί μέσα. Απατεώνα κατσικόβρωμε.

Παιδιά, sorry που δε στηρίζω την τουριστκή οικονομία αυτής της χώρας, αλλά τα τελευταία χρόνια προτιμώ τις διακοπές στο εξωτερικό. Έτσι, λοιπόν, προνόησα να συμπεριφερθώ ΚΑΙ φέτος. Το κουβαδάκι μου και σε εξωτική παραλία. Τι να κάνω, γλυκιέ σωβινιστή? Μου βγήκε πιο φτηνά. 

3) Άρχισαν και οι μυρωδιές να γίνονται πιο έντονες. Και με τις δυσάρεστες οσμές δεν τα πάω πολύ καλά. Καλά τη γλίτωσες το χειμώνα που το αεράκι σε περνούσε κανά δυο τρεις στρώσεις αλλά τώρα, βρε πουλί μου, για δεν κάνεις ένα ντουζ πριν μπεις σε κλειστό χώρο με μύτες μέσα?

4) Και μου 'ρχεται η άλλη στην παραλία βαμμένη. Και μπαίνει στη θάλασσα μέχρι το λαιμό. Θα τρελαθώ!

5) Άλλο θέμα και οι άνδρες. Αν δυσκολεύομαι να τους πάρω στα σοβαρά το χειμώνα, το καλοκαίρι δεν ακούω καν αυτά που λένε. Χαζεύουν οι άνθρωποι. Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Φταίει η ζέστη? Φταίνε τα μπικίνια? Φταίνε οι μπύρες? Λύσσα, τσιλιμπουρδιά και η κοτσάνα πάει σύννεφο. Ό,τι παπαριά συγκρατήθηκαν και δεν την είπαν το χειμώνα, θα την πουν αυτούς τους τρεις μήνες.

Δεν θέλω καν να σκεφτώ ή να σχολιάσω την περίπτωση ΤΩΝ ΤΥΠΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΡΑΚΕΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ. Αν τύχει να δεις φέτος καμία που να τους κοιτάει στραβά και να πίνει μπύρα, έλα να μου μιλήσεις αναγνώστη. Μη διστάσεις, θα χαρώ πολύ. ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΕΙΣΑΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΜΕ ΤΗ ΡΑΚΕΤΑ.

6) Και, ΝΑΙ, πίνω ακόμα ζεστό γαλλικό φουντούκι. Αυτός μου αρέσει, τι να κάνω? Αν παρεξηγηθούν τα παγάκια, θα πάω να τους ζητήσω συγγνώμη.

Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

Πώς να γοητεύσεις μια γυναίκα

  • Ξεκίνα να της μιλάς για το παρελθόν σου. Μια καλή αρχή είναι τα παιδικά σου χρόνια, για να φτιαχτεί από νωρίς με την ιδέα ότι θα ακολουθήσουν τα εφηβικά, φοιτητικά, μεταφοιτητικά και πρώιμης ωριμότητας χρόνια. Μίλα ακατάπαυστα, πλέξε την αυτοβιογραφία σου και μην πτοηθείς να αναφέρεις ακόμα και ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, όπως πόσους πάτους είχαν οι πρώτες σου βέρμαχτ. Το κλείδι στην όλη υπόθεση είναι να σε πιάσει τέτοιος αφηγηματικός οίστρος, ώστε τελικά να ξεχάσεις ότι απέναντι σου υπάρχει ένα γήινο ον που διαθέτει φωνούλα. Θα σε λατρέψει, φίλε μου. Θα σε λατρέψει.
  • Μείνε ο εαυτός σου. Μου φαίνεται πως υποτιμάς τον εαυτό σου και αγνοείς το πόσο σημαντικός μαλάκας είσαι. Δεν υπάρχει λόγος να υποκρίνεσαι και να καταπιέζεις αυτό που βγαίνει πηγαία από μέσα σου. Χωρίς να θέλω να σε κολακέψω, θα σου πω απλά πως μια μικρή προβολή του πραγματικού σου εαυτού αρκεί, για να μείνεις αξέχαστος σε μια γυναίκα. Και αυτό είναι δύναμη, υποψήφιε εραστή. Να εκτιμάς τη δύναμη με την οποία δίχως διακρίσεις σε προίκισε η αρσενική φύση.
  • Μίλα για τις πρώην σου. Είναι κάτι που την ενδιαφέρει πάρα πολύ. Ακόμα και ανθρωπιστικά να το πάρουμε δηλαδή, την ενδιαφέρει πολύ πόσο δυνατά και ανιδιοτελώς αγαπούσες την πρώην σου. Επίσης, ψοφάει να μάθει και πώς τα περνούσατε τα δυο σας. Και στην τελική, ποιος τριτοκοσμικός, άγραφος νόμος απαγορεύει να της πεις και τα σεξουαλικά σας? Πες τα όλα, αγορίνα μου εσύ. Μη μασάς μία.
  • Ακούμπησε την καθώς της μιλάς. Σε περίπτωση που μόλις τη γνώρισες, θέλω να ξέρεις ότι της αρέσει πολύ να την πασπατεύουν άγνωστοι τύποι σαν εσένα. Άπλωσε τα γλιτσερά πλοκάμια σου γύρω από τη μέση της ή ακόμα καλύτερα άγγιξε την στο πρόσωπο. Ειδικά αν της μιλήσεις και ψιθυριστά στο αυτί με προσποιητή βραχνή φωνή απελευθερώνοντας ζεστές ανάσες, να είσαι σίγουρος ότι το θέμα έχει δρομολογηθεί. Ανεπιστρεπτί.
  • Μην της κάνεις ερωτήσεις. Δεν είναι αδιαφορία. Είναι διακριτικότητα και τζεντλεμανιά. Σκοπός είναι να πας σπίτι και να συνειδητοποιήσεις ότι τελικά αγνοείς μέχρι και το όνομά της. Το καλό με αυτήν την τακτική είναι ότι δεν αφήνεις περιθώρια να παραγνωριστείτε. Της επιτρέπεις να διατηρήσει το μυστήριο που τόσο επιθυμεί. Και θα ανταμειφθείς γι' αυτό. Με μια νοερή, τρυφερή κλοτσιά στα άδυτα του μυαλού της.
  • Παίνεψε τα κατορθώματά σου. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σέξι από το να περιαυτολογείς ασταμάτητα. Ας μη γελιόμαστε. Είσαι ένας ήρωας εγκλωβισμένος στο σώμα ένος κοινού ανθρώπου. Θα ήταν τουλάχιστον άδικο να μην αναδείξεις όλες αυτές τις επιτυχίες που ευλογημενα συνετέλεσαν στη διαμόρφωση της μοναδικότητάς σου. Μίλα για τότε που έκλεψες μια τσίχλα από τον μπακάλη της γειτονιάς και ένιωσες υπερήφανος. Πες πόσο καλός είσαι στη νέα σου δουλειά, ως αυνανιστής ζώων. Το ζητούμενο είναι η γυναίκα να αρχίσει να αναρωτιέται ταπεινά ποια απλοχέρα μοίρα έφερε εσένα στο δρόμο της. Και θα το κάνει, λεβέντη μου. Αν της πεις όλα τα κατορθώματα σου, θα το κάνει.
  • Δείξε ξεκάθαρα τις διαθέσεις σου. Ας μιλήσουμε ανοιχτά. Δεν είσαι μια υγιής προσωπικότητα που ασχολείται επιμελώς με μια γυναίκα επειδή ενδιαφέρεται πραγματικά. Οι προθέσεις σου είναι κατά βάση ανθυγιεινές και αυτό δεν αποτελεί πια κοινό μυστικό μεταξύ ανδρών. Έχουμε καταφέρει να αποκρυπτογραφήσουμε το ανδρικό μυαλουδάκι εδώ και χρόνια, οπότε πάψε να συμπεριφέρεσαι σαχλά. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να χρησιμοποιήσεις την μοναδική αξία που σου απέμεινε, την ειλικρίνεια. Πες της, λοιπόν, ανoιχτά ότι είσαι ανασφαλής και χρειάζεσαι επιβεβαίωση. Ή ότι δεν ξέρεις πώς να περάσει η ώρα σου βρε αδερφέ. Ή, τελοσπάντων, πες της ότι θέλεις κοκό. Δεν είναι δα και ντροπή. Άκου που σου λέω, η ειλικρίνεια σου θα εκτιμηθεί. Δε φαντάζεσαι τι χαρούλες θα κάνει το κορίτσι. Είσαι τυχερός που σ' αυτή τη ζωή είμαι η NamNaira και δε μετενσαρκώθηκα σε κανένα κολεόπτερο, γιατί αλλιώς πού σκατά θα τα μάθαινες όλα αυτά, δεν ξέρω.

Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σκάσει

Χθες έπαιζα διαδικτυακά μπιλιάρδο και ξάφνου σκάει το τυχερό μου: ο αντίπαλος που είχα εκείνη τη στιγμή αποφασίζει να μου γράψει από κάτω.
Σας παραθέτω όλο μας το διάλογο α κ ρ ι β ώ ς όπως έγινε.

Τυχερό: καλησπερα
Εγώ: καλησπέρα
Τυχερό: θα σου πο κατη
Εγώ: ό,τι θες
Τυχερό: εχη σχεση
Εγώ: ας πρόσεχε
Τυχερό: εσυ εχη σχεση
Εγώ: ενδιαφέρεσαι?
Τυχερό: θες να κανουμε μαζη
Εγώ: ναι
Τυχερό: αληθια λεο
Εγώ: αμ εγώ τι λέω ψέματα?
Τυχερό: καλα θα περασουμε πολη καλα μαζη
Εγώ: είμαι σίγουρη
Τυχερό: σεξ απο μηνηματα κανη μορο μου
Εγώ: για σένα θα κάνω
Τυχερό: θα περασουμε καλα μαζη
Εγώ: να σου πω
Εγώ: με το γιώτα γιατί μάλωσες?
Τυχερό: ητανε μαλακησμενη
Εγώ: σε λατρεύω
Τυχερό: και γο μορο μου
 

Τρίτη 10 Απριλίου 2012

Απορία

Υπάρχει μια θέση στο σκάκι που λέγεται zugzwang. Είναι η θέση από την οποία ένας παίκτης θα έχει το χειρότερο αποτέλεσμα, αν είναι η σειρά του να παίξει.

Αν κάποιος βρεθεί σε αυτή τη θέση, θα ήταν απολίτιστο να ρίξει τη σκακιέρα κάτω?